“ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸೋ ಕೈಗಳಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಅಳತೆಯೇ ಭಾಗ್ಯವೇ..? – ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದೆ ಗುರು ಮನಸ್ಸು!”
ಧಾರವಾಡ: “ಗುರುಬ್ರಹ್ಮ ಗುರುವಿಷ್ಣು…” ಎಂದು ಗೌರವಿಸುವ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪೋಸ್ಟರ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸಬೇಕಾದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಇಂದು ಕೇವಲ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ, ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಲೆಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಬೋಧನೇತರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಕ್ಲರ್ಕ್ಗಳಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪೋಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕಟು ವಾಸ್ತವ
ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕಿ ತಲೆಮೇಲೆ ಕೈಹೊತ್ತು, ತನ್ನ ಮುಂದಿರುವ ಹತ್ತಾರು ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹತಾಶರಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬಹುದು. ಪೋಸ್ಟರ್ನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ವಾಕ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ: “ಪಾಠ ಹೇಳೋದು ಬಿಟ್ಟು… ಈಗ ಚಪ್ಪಲಿ ಅಳತೆ ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸುವ ಕೆಲಸವೂ ನಮ್ಮದೇ!”
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಸರ್ಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ, ಸಮವಸ್ತ್ರ, ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಇತ್ಯಾದಿ) ಅಳತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ವಿತರಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಅವರ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಶಿಕ್ಷಕರ ದೈನಂದಿನ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೆಲಸಗಳ ಪಟ್ಟಿ
ಪೋಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿರುವಂತೆ, ಇಂದು ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ಕೇವಲ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಾರು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಹೇರಲಾಗಿದೆ:
- ಹಾಜರಾತಿ ಮತ್ತು ದಾಖಲಾತಿ: ಪ್ರತಿದಿನದ ಹಾಜರಾತಿಯನ್ನು ಆನ್ಲೈನ್ ಆಪ್ಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡುವುದು.
- ಯೋಜನೆಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ: ಬಿಸಿಯೂಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಕ್ಷೀರಭಾಗ್ಯದ ಉಸ್ತುವಾರಿ.
- ಅಳತೆ ಮತ್ತು ವಿತರಣೆ: ಸಮವಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಸೈಜ್ ನೋಡಿ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು.
- ವಿವಿಧ ವರದಿಗಳು: ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ ಕೇಳುವ ದಿನನಿತ್ಯದ ನೂರಾರು ವರದಿಗಳನ್ನು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು.
ಬೋಧನೆಗೆ ಸಮಯವೆಲ್ಲಿದೆ?
“ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೆಲಸ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು. ಆದರೆ ಇಂದು ವರದಿ, ಸಮೀಕ್ಷೆ, ಅಂಕಿ-ಅಂಶ, ಡೇಟಾ ಎಂಟ್ರಿ… ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಕೇತರ ಕೆಲಸಗಳ ನಡುವೆ ಪಾಠ ಬೋಧನೆಗೆ ಸಮಯವೇ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ.”
ಈ ಸಾಲುಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ದಿನದ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯವನ್ನು ಈ ಕಾಗದದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲೇ ಕಳೆದರೆ, ಅವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯಬೇಕಾದ ಸಮಯವೆಲ್ಲಾ ಇಲಾಖೆಯ ಆನ್ಲೈನ್ ಪೋರ್ಟಲ್ಗಳ ಮುಂದೆ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ.
ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲದ ಅಳಲು
ಪೋಸ್ಟರ್ನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ “ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳೋದು ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟ… ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲ…” ಎಂಬ ಮಾತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನ ಒಳಗಿನ ಅಳಲನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲಾಗದೆ, ಒಳೊಳಗೇ ನವೆಯುತ್ತಾ ಒತ್ತಡದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕೇವಲ ಬೋಧನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಸರ್ಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳ ವಿತರಣೆ ಮತ್ತು ದಾಖಲಾತಿ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಕಾರ, ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲಿರುವ ಈ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹೊರೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು?
